ul. Podmurna 1/3

Bogdan Kraśniewski (ur. 1936). Dyplom na Wydziale Szuk Pięknych UMK w 1964 r. u prof. Tymona Niesiołowskiego i prof. Stanisława Borysowskiego. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem i rzeźbą. Ograniczona do abstrakcyjnej przestrzeni twórczość artysty nakazuje w odbiorze sztuki skupić się na istocie poszukującego wolności i prawdy człowieka. Bogdan Kraśniewski jest założycielem galerii w Domu Muz, która działa bez przerwy od 1998 roku.
Artysta ma na swoim koncie udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych.

Z ponad 30 wystaw indywidualnych najważniejsze, to:
1971 Warszawa Galeria Współczesna – malarstwo
1987 Warszawa podkowa Leśna -„Światło i Mrok”
1995 Bydgoszcz Galeria Współczesna – malarstwo i rysunek
1997 Warszawa Galeria Krytyków „Pokaz” – malarstwo i rysunek
2004 Toruń, Muzeum Okręgowe – Wystawa retrospektywna z okazji 40-lecia pracy twórczej
2005 Warszawa Galeria Krytyków „Pokaz” – rysunek

Ponadto udział w licznych wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Laureat licznych nagród, m.in.:
Nagroda krytyków im. Tymona Niesiołowskiego,
Nagroda NSZZ „Solidarność” w dziedzinie kultury,
Nagroda Prezydenta Miasta Torunia za całokształt działalności artystycznej,
Dyplom Wojewody Kujawsko-Pomorskiego „Za Szczególne Osiągnięcia i Zasługi w Ochronie i Kształtowaniu Kultury Polskiej poprzez tworzenie i rozpowszechnianie niezależnych wydawnictw w latach osiemdziesiątych”,
Odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego R.P. „Zasłużony dla Kultury Polskiej”,
W 2012 r. odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”,

W sztuce Bogdana Kraśniewskiego sumują się doświadczenia wrażliwego człowieka, któremu troska o inną jednostkę każe widzieć wszystko głębiej i ostrzej. Jego malarstwo i rysunek to pochwała indywidualizmu jako drogi do realizacji ludzkich powinności. To także poruszenie tematyki nieuniknioności w życiu; zarówno drogi (Dwie drogi), wszelkich przeszkód (Mur, Labirynt) i wyborów (Na krawędzi, Interwencje) oraz nadziei (Ku światłu, Oczekiwanie). Wszystkie cykle powstałe od początku lat siedemdziesiątych łączy asceza formalna i wyizolowanie jednostki. Kraśniewski porusza w twórczości to, co bodaj najistotniejsze w życiu człowieka – zmagania ze sobą i z tym, co wokół nas.
Twórczość Kraśniewskiego daje możliwości wielowymiarowego czy wielopoziomowego odczytu: jako protest przeciw totalitaryzmowi, jako przestroga przed zbyt nieuświadomionym życiem, jako wyraz wiary w moc intelektu i dobra tkwiącego w człowieku oraz w jego ogromną wolę walki. Wielki admirator twórczości malarza, Wojciech Skrodzki pisał o optymizmie artysty. Ów wewnętrzny optymizm przejawia się w ukazaniu ogromnej woli człowieka, jego siły i wiary mogącej obalić wszechobecne mury, pomagającej wychodzić z zawiłych labiryntów czy wreszcie nie gubić się we wszechogarniającej przestrzeni.

Anna Kroplewska-Gajewska