ul. Podmurna 1/3

Edmund Piotrowicz (7 VIII 1915 Chersoń, Rosja – 1 II 1991 Warszawa) studiował w ASP w Warszawie (1945-1950, dyplom 1953). Pracował jako pedagog w Państwowym Liceum Technik Teatralnych w Warszawie (1951-1965, dyrektor 1964-1965) oraz na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (od 1962, kierownik Katedry, następnie Zakładu Grafiki, profesor 1973). W latach 1960-1972 regularnie wystawiał na Biennale (od 1966 Międzynarodowym) Grafiki w Krakowie. Brał udział w licznych innych wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, miał też wiele wystaw indywidualnych. Działał w ZPAP, był członkiem Stowarzyszenia Marynistów Polskich (od 1968). Laureat Nagrody Ministra Handlu Zagranicznego za twórczość marynistyczną w 1974. Uprawiał grafikę warsztatową (techniki metalowe, głównie sucha igła) i malarstwo. Znany był szczególnie z kompozycji marynistycznych w technice czarno-białej i jednobarwnej suchej igły, takich jak „Dziewięć w skali Beauforta”, „Słońce” i in.

Bogumiła Pręgowska Urodzona w Bydgoszczy. Studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu w latach. Dyplom z grafiki warsztatowej w pracowni profesora Edmunda Piotrowicza w 1974 roku. Od 1992 roku pracuje w Zakładzie Grafiki Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Uprawia grafikę warsztatową i rysunek. Brała udział w ponad 150 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą.

Gabriela Kiljańska pochodzi z Bydgoszczy. Tam też ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych oraz rozwijała swoje zamiłowania artystyczne pod wpływem Mariana Turwida. W latach 1970-1975 odbyła studia artystyczne. W swojej twórczości uprawia malarstwo, pastel i rysunek. Artystka jest autorką portretu Andrzeja Lubawego, z którego kolekcji będą pochodzić wszystkie prezentowe na wystawie prace. Portret przedstawia kolekcjonera jako wizjonera Wernyhorę. Charakteryzuje się stonowanym, walorowym modelunkiem, starannym rysunkiem, spiętym w całość… ,,wampirzymi” szponami i kogutem.