ul. Podmurna 1/3

Małgorzata Iwanowska-Ludwińska urodziła się w 1950 roku w Poznaniu, zaś w 1973 r. ukończyła studia na Wydziale Sztuk Pięknych UMK – dyplom w pracowni Stanisława Borysowskiego. Zajmuje się malarstwem i rysunkiem oraz pisaniem książek. Od lat należy równolegle do Związku Polskich Artystów Plastyków i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Ma na koncie ponad 40 indywidualnych wystaw malarskich i osiem książek: „Jurek-szkice do portretu” (2001), „Włóczęga i dziewczyna w Toruniu” (2004), „Cień ojca na tle tężni” (2006), „Dinozaury w śniegu” (2008), „Margerytki” (2009), „Dyptyk z Agatą” (2010), „Artyści” (2011) oraz wydaną w ubiegłym roku (2013) z okazji jubileuszu 40-lecia pracy twórczej artystki – „Chełmionkę i inne wiersze”.

 
Utwory z najnowszego tomiku korespondują z ich plastycznymi odpowiednikami prezentowanymi na niniejszej wystawie i na odwrót – bohaterowie zaludniający obrazy z najnowszej ekspozycji Iwanowskiej występują także w wierszach. Całość jest zatem komplementarnym przekazem malarsko-literackim, poświęconym ginącemu przedmieściu Torunia, a szerzej – wszelkiemu przemijaniu. Prace prezentowane na wystawie wykonane zostały w technice pasteli na kartonie oraz malarstwa olejnego.

 
Warto jeszcze dodać, że tytułowa Chełmionka jest nazwą tyleż slangową co historyczną: dawni mieszkańcy Torunia nazywali tak północne rubieże swego miasta. Obszar to arcyciekawy, rozciągnięty wzdłuż prastarego traktu północ-południe, który wiódł od Bałtyku przez ziemię Chełmińską i Toruń, za Wisłę. Resztki tego niezwykłego przedmieścia z jego gwarą, zwyczajami i architekturą domków z pruskiego muru, odchodzą właśnie w niebyt. Natomiast w twórczości Małgorzaty Iwanowskiej Chełmionka jest przenośnią, dzięki której autorka usiłuje ocalić w ludzkiej pamięci swoiste małe raje, kruche enklawy przemijającego piękna.