Stal jako dominujący materiał konstrukcyjny
Zdecydowana większość regałów magazynowych produkowana jest ze stali walcowanej na zimno lub na gorąco. Stal walcowana na zimno charakteryzuje się wyższą precyzją wymiarową i gładszą powierzchnią, co przekłada się na dokładność montażu i estetykę gotowej konstrukcji. Stal walcowana na gorąco stosowana jest natomiast tam, gdzie priorytetem jest nośność przy możliwie niskich kosztach materiału - typowo w regałach paletowych o dużych rozpiętościach belek. Profile stalowe poddaje się następnie procesowi profilowania na walcarkach lub wyginania w prasach krawędziowych, nadając im kształt kolumn, belek czy wsporników. Grubość blachy wyjściowej mieści się najczęściej w przedziale 1,5–3 mm dla elementów nośnych i 0,8–1,2 mm dla akcesoriów uzupełniających.
Zabezpieczenia powierzchni i ich konsekwencje eksploatacyjne
Surowa stal koroduje, dlatego każdy element regałowy przechodzi obróbkę powierzchniową. Najpowszechniejszym rozwiązaniem jest malowanie proszkowe - proszek elektrostatyczny nakładany jest na odtłuszczoną i fosforanowaną blachę, a następnie utwardzany w piecu w temperaturze ok. 180–200°C. Powłoka proszkowa charakteryzuje się wysoką odpornością mechaniczną i szerokim wyborem kolorystycznym, co pozwala kodować strefy magazynowe zgodnie z przyjętą w zakładzie logiką. W środowiskach o podwyższonej wilgotności - chłodniach, magazynach otwartych lub halach myjni - stosuje się cynkowanie ogniowe lub elektrolityczne jako warstwę bazową, na którą nakłada się dodatkową powłokę malarską. Regały półkowe przeznaczone do składowania drobnych części często wykonywane są z blachy ocynkowanej bez dodatkowego malowania, co obniża koszty przy zachowaniu odpowiedniej odporności na korozję.
Aluminium - kiedy liczy się masa własna konstrukcji
Aluminium stanowi alternatywę dla stali w zastosowaniach, gdzie masa własna regału ma znaczenie operacyjne - np. w mobilnych systemach przesuwnych lub w magazynach lotniczych, gdzie podłogi mają ograniczoną nośność. Gęstość aluminium wynosząca ok. 2,7 g/cm³ przekłada się na konstrukcje nawet trzykrotnie lżejsze niż stalowe odpowiedniki. Cena materiału jest jednak istotnie wyższa, a nośność przy identycznym przekroju niższa, co wymusza stosowanie grubszych profili. Aluminium stosuje się też w strefach, gdzie wykluczone jest iskrzenie - np. w magazynach substancji łatwopalnych, dla których normy ATEX narzucają konkretne wymagania materiałowe.
Elementy uzupełniające z tworzyw sztucznych i drewnopochodnych
Ramy i belki stalowe często uzupełnia się półkami wykonanymi z płyty wiórowej laminowanej, sklejki lub tworzyw sztucznych. Płyta wiórowa sprawdza się w magazynach części drobnych i archiwach, gdzie obciążenia są umiarkowane, a istotna jest możliwość równomiernego rozłożenia towaru na całej powierzchni. Sklejka charakteryzuje się lepszymi parametrami mechanicznymi i większą odpornością na wilgoć, stosuje się ją tam, gdzie deski są periodycznie myte lub dezynfekowane. Tworzywa sztuczne - przede wszystkim polietylen i polipropylen - używane są w magazynach farmaceutycznych i spożywczych, ponieważ nie wchłaniają wilgoci i nie stanowią siedliska dla mikroorganizmów.
Jak dobrać materiał do warunków eksploatacji?
Wybór materiału powinien wynikać z analizy trzech zmiennych: charakterystyki składowanego towaru, warunków środowiskowych panujących w magazynie oraz przewidywanej intensywności eksploatacji. W standardowym, suchym magazynie wysokiego składowania o ruchu wózków widłowych jedynym racjonalnym wyborem pozostaje stal malowana proszkowo. Aluminium uzasadnia swoją cenę wyłącznie w wąskiej grupie zastosowań specjalistycznych. Płyty drewnopochodne i tworzywa stanowią element uzupełniający - nigdy samodzielną konstrukcję nośną w systemach paletowych. Przed zakupem warto zweryfikować, czy producent dostarcza dokumentację techniczną z obliczeniami nośności, a nie wyłącznie katalogowe wartości deklarowane.
